Nakakapanghinayang.
Ano, first and last prom ko na ba talaga yun?
HAAAAAAAAAAY BUHAY.
Masaya naman yung prom, kahit papano. Nanghihinayang lang talaga ako sa mga nangyari nung umalis ako. Alam niyo yun, kahit ang OA ko na, nanghihinayang talaga ako. Kasi naman eh, gusto umuwi ng maaga ni tatay. Ayun, by 11pm, umuwi na ako.
Baka din maging first and last ko na yun kasi sabi ni tatay ang gastos daw. Kasi daw ang arte ko sa damit. Basta ganun. :(
Turnover.
GUSTO KO LAMANG PO NG MATINONG PARTNER.
Salamat po. :)
Labels: life, promenade, school, turnover
Nakakaewan.
Di ko alam kung ano nararamdaman ko. =))
Madalas, happy-go-lucky akong tao pero ngayon, ewan. Parang hindi naman ako depressed or something. Wala lang talaga akong makausap.
BAKIT KASI KAYO UMALIS AGAD. :(
Tapos kung online man, madaming ginagawa. Ewan. Ambabaw no. Gusto ko kasi ng napapagshare-an always and forever. =))
Buti na lang at tumawag si Rea dito sa bahay at kinausap ako. Ayoko na tuloy ibaba yung telepono. May kausap na ako eh. =))
Labels: friends, life, school